Het belangrijkste in mijn leven
... is Molotov.
Ja.
Kom maar. Ga maar naar buiten.
Spring dan. Het wordt verrekte koud hier, als je blijft staan treuzelen .
Over een uur krijg je te eten. Mauw maar, dan hoor ik je wel.
Molotov! Kom bij papa.
Kom hier, kom eten? Molotov!
Nee!
Nee, nee, nee.
Nee, nee, nee!
Nee, nee.
Zwijnen.
Wat een klere-zooi.
Kut vos. Dit was je laatste maal!
Ik zal je verdomme een toetje bezorgen!
En zo blies ik me helemaal het verzorgingstehuis in.
61
- Hoe gaat het? - 62
Nu ben ik de tel kwijt. Hoeveel zitten er in een doosje?
- Er staat tien per doosje. - Je weet het nooit.
- Ze passen niet. - Ik moet opnieuw beginnen.
Ik begin helemaal opnieuw. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.
Allan? Allan?
Allan? Lieve hemel. Waar is ie?
- Waar is hij dan? - Waar ben je naar toe?
Hallo.
Hier gaan... Kun je van hier ergens naar toe gaan?
- Waar wilt u naar toe, zei u? -Dat zei ik niet.
Wat vertrekt er vanaf hier?
- Wanneer? - Nou...
Maakt niet uit.
Wat vertrekt er?
De bus naar Strängnäs vertrekt over drie minuten.
- Strängnäs? - Ja, lijn 322. Is dat wat?
Ja.
Is dit genoeg?
Nee, daarmee komt u slechts tot Byringe.
- Wat is in Byringe? - Helemaal niets.
Doe maar een enkeltje Byringe.
En u bent... 65+
- Wat? - Eens even een kijken...
- Alstublieft. - Dank u.
Shit!
Kom op, verdomme!
Wie heeft dit bedacht?
Hou die koffer vast. En niet aankomen! Hou je bek, verdomme!
Ja.
Die ouwe moet in rook zijn opgegaan.
De kelder is donker en afgesloten. Hier is hij beslist niet geweest.
We moeten de politie bellen. Doe jij dat, of moet ik dat doen. Zeg het maar.
Allan!
Allan.
Velen hebben naar me geschreeuwd. Iedereen, van spoorwegmedewerkers tot dictators.
Waar ben je verdomme naar toe, klootzak? Shit!
Allan.
De eerste die naar me schreeuwde, was mijn moeder.
Ik kan het me niet herinneren, maar ze heeft vast geschreeuwd.
Ik schreeuwde zelf ook. Dat doen baby's als ze voor het eerst de wereld zien.
Vader, zag ik niet zo vaak schreeuwen.
- Karlsson heeft gelasterd! - Omdat ik kapotjes liet zien?
Dit is de oplossing voor honger en nood. Noem je dat laster?
Wel op de dag van het kind, midden op de markt van Malmkåping.
- Ik moet de mensen waarschuwen. - Dus is het laster!
Ik was pas negen, toen ik hem voor het laatst zag.
In deze schijnheilige monarchie valt niet te leven. Ik ga naar Rusland.
Vader riep een republiek uit 15 vierkante meter midden in Moskou.
Dit is de oplossing voor honger en nood. Omdat de vrouw niet zwanger raakt.
Nee, geen kinderen. Nyet. Dit is geweldig.
- Daar kon vader zijn gang gaan. - Wat doen jullie?
- Totdat de Russen zich over hem ontfermden. - Het is de oplossing voor honger en ellende!
Mag ik nog een laatste woord?
Bromsnor, bromsnor!
- Bromsnor. - Mevrouw Karlsson.
Het bericht van mijn vaders dood, kwam op een zonnige dag in april.
Het was deze dag, dat ik de lol van het opblazen ontdekte.
Alles wat vader achterliet, zat in één doos.
Voor moeder een gekleurd ei, gemaakt door ene Fabbe.
Ik kreeg zo'n Russische mevrouw, Babushka.
En een fotocamera.
Het waren prima geschenken.
Moeder ruilde het ei bij kruidenier Gustavsson.
Hij deed goede zaken, zo bleek. Echte handelsgeest.
Na vaders dood hoestte moeder twee jaar-
- voordat ze ten hemel steeg, waar mijn vader zou rondhangen.
Daardoor werd ik een beetje bang voor de toekomst.
Maar ja dat is normaal, als kinderen wezen worden.
- Hoe moet ik verder? - Je klinkt als je vader.
Hij was altijd aan het nadenken.
Kijk maar hoe het hem vergaan is. Nadenken brengt je niets.
Het enige wat we zeker weten is dat het is zoals het is-
- en het komt zoals het komt.
Dat waren mijn moeders laatste woorden.
Sindsdien was ik op mezelf aangewezen.
- Hallo, hallo. - Wat?
- U bent uw koffer vergeten. - Het gaat al.
Hier komt geen trein. Het is gesloten.
- Wat zegt u? - Hier komt geen trein.
- Het station is gesloten. - Ja.
Dat zie ik ook wel. Ik ben niet van gisteren.
- Wat komt u hier doen? - De bus stopte hier.
Oké. Maar waar wilt u in gods naam heen?
Waar heen? Nou... Dat...
De tijd zal het leren.
- Bent u al lang onderweg? - Onderweg?
Dat is een flinke koffer, die u mee zeult.
Die is niet van mij. Ik heb 'm meegenomen.
- U bent dus een dief? - Ja.
- Hebt u honger? - Ik heb meer dorst.
- Dat komt wel goed. - Heel fijn.
- Weet je de weg? - Normaal jog ik hier.
- Ik ken de buurt. - Ken je de weg?
- Ja, ik ken de buurt. - Dat is goed voor je gezondheid.
Godsamme?
- Wat doe je? Wat is aan de hand? - Hij is leeg.
Heb je een reserve jerrycan bij je?
Het is het enige huis in Byringe! Het is lichtbruin!
En ook een beetje geel!
- Is hij niet gewoon verdwaald? - Nee, hij is heel goed bij zijn hoofd.
Kraakhelder. Hoe kan iemand weglopen van zijn eigen feest?
Ik heb me suf gewerkt voor hem, en dan gaat ie er zo maar vandoor.
We hebben een prinsessentaart gekocht, voor minstens 40 personen.
Die moesten we bestellen, omdat hij graag marsepein taart heeft.
Normaal hebben we taart met slagroom. Marsepein plakt aan hun tanden.
Wat moeten we daar nu mee? Zit ik te kijken met die grote taart.
Ik wil een Schwarzwalder Kirsch, maar het is niet mijn verjaardag.
Bel me als hij terugkomt. Deze zaken lossen zich altijd zelf op.
Is hij misschien uit het raam gesprongen? Het stond open vanmorgen, toen we zongen.
- Het was echt open. - Ik weet het niet.
- Misschien. Het komt wel goed. - Ik denk van niet.
Foei! Bejaardentehuis. Ze denken dat ik daar in de herfst heen ga.
Ik heb heb daar één keer een voet binnen gezet.
Als je er vier hebt gehad, kun je er net zo goed nog één nemen.
Ik kreeg een dubbeltje om de oudjes met mijn accordeon te vermaken.
Ze zaten daar als idiooten.
- Terwijl jij accordeon speelde? - Jazeker.
Arme stakkers. Zoals ze daar zitten. Als in een gevangenis.
- Nogmaals gefeliciteerd. - Oh ja. Dat was ik vergeten.
Op deze kleine kerel.
Ben je getrouwd geweest?
- Nee, nooit getrouwd. - Hoe heb dat kunnen ontwijken?
Buiten plassen?
Ik ga plaats maken voor de volgende ronde. Ik moet nodig.
Dat was goed, het eten gleed naar beneden. Er komt nog een toetje.
Ik kom.
Hallo? Is daar iemand? Hallo?
- Waar is die ouwe en de koffer? - Het is gesloten.
Het station is gesloten.
- Waar is die ouwe en de koffer? - Ik ben maar alleen.
Denk je dat ik achterlijk ben? Wie zat hier dan?
- Auw! - Klootzak!
- Gedraag ja. - Oeh!
- Auw! Hou op. - Klootzak.
Ik maak je af. Pas maar op!
Stop.
- Auw! - Zullen we een muntje opgooien?
- Eens kijken of je mag blijven leven. - Stop nou. Doe even rustig.
Wees blij, ik heb geen kleingeld.
In de hal staat een schaal met munten.
In de hal? Ben je op je achterhoofd gevallen?
- Godsamme. Die was raak. - Wat je zegt?
Dat toetje, waar je het over had, hoe zit het daarmee?
We moeten van hem af... voor hij wakker wordt.
Ik moet toegeven dat ik onderhand wel eens wil weten-
- wat er in die koffer zit.
Zo dan. Dit is de snelste manier...
- Deze is een beetje vol. Die neem ik. -...om 'm te openen, met of zonder code.
Drink je 'm puur?
Jezusmina!
Wat een boel geld. Geen wonder dat die jongen een beetje humeurig was.
Maak open, godverdomme!. Hoor je, ouwe?
Laat me eruit!
- Ik wil alleen de verdomde koffer. - Relax.
Serieus!
- Wat was dat? - Ik heb dat ding aangezet.
Ik neem die verrekte koffer mee en vertrek. Ik zal je niet slaan.
Het is gemakkelijk een grote mond te hebben, als je daar binnen zit.
Er is niet veel geweest.
Leven is wat het is, en gaat zoals het gaat.
Zoals kruidenier Gustavson zou ervaren.
- Wacht hier, Bibi. - Kom snel terug.
Hij had zijn uitstapje goed gepland. Hij koos een zonnige dag, een mooie weg en -
- een perfecte heuvel voor een plaspauze. En toch, ging er iets fout.
Omdat ik dezelfde heuvel koos voor mijn kernproef.
Ze schreeuwde moord en brand.
Dat doen minnaressen dus, als kruideniershoofden voor ze neer vallen.
De test was geslaagd, maar het werd een enkeltje gekkenhuis.
Hier.
Dit is je nieuwe thuis. Geen gedoe en drukte hier!
Na een aantal jaar achter slot en grendel-
- belandde ik bij een rasbioloog.
Professor Lundborg.
Kom maar, Allan.
Zeg Allan, zit er negerbloed in je familie?
- Nee, niet dat ik weet. - Ik kan dit niet rijmen.
Allan heeft een negroïde formaat. U bent groot geschapen.
- Maar ze zijn erg licht getint. - Maar ik zou graag een neger ontmoeten.
- Allans vader was een revolutionair. - Hij was bijzonder.
En de appel valt blijkbaar niet ver van de boom.
We nemen het zekere voor het onzekere.
Lundborg pakte zijn gereedschap en voorkwam dat-
- mijn genen zich verder zouden verspreiden.
Dokter, de patiënt is klaar.
Dit doet de rasbioloog goed.
Geef hem extra verband.
Hij had geen vaste hand-
- maar zo ver ik weet ging de operatie voorspoedig.
- 49.800.000... - Hier is de laatste.
- 49.900.000... - En deze.
- 50 miljoen. - Je kunt goed tellen.
Niet slecht.
- Kom je nog niet door? - Zijn kut telefoon doet het niet.
Blijf gewoon bellen. Stuur een sms. Doe wat je moet doen, voor één keer.
- Waar was hij? - Hij hoefde alleen een koffer op te halen.
- Koffer? - Weet je niet wat een koffer is!
Een draagbaar geval om spullen in te doen.
- Kon je 'm zelf niet halen? - Denk je dat dit bandje voor een pretpark is?
- Ik was die enkelband vergeten. - Maar ik was 'm niet vergeten.
- Is het Bulten? - Ik neem op.
Kop dicht. Ik ga opnemen. Kop dicht, zei ik.
- Hallo, Gäddan hier. - Hoi, vriend. Hoe gaat het?
Alles goed. Hoe laat is het bij jou? Hier is het avond.
Vergeet de tijd. Je zou me gebeld hebben. Waarom heb je nog niet gebeld?
Ik weet maar ik had problemen met die kut batterij van die klote telefoon.
Hee... Rustig maar.
Je mompelt en praat poep. Geef me iemand die wel normaal kan praten.
Oplader... Oké, wacht. Ik geef de telefoon aan Caracas.
Wacht.
Caracas, bitch! Telefoon.
Kom op.
Wie is het? Is het Bulten?
- Pim. Hoe gaat het met je? - Never mind. Heb je mijn geld?
- We hebben het. - Wat bedoel je?
Een van mijn mannen heeft de poen. Zeg hem dat we het hebben. No problem.
Caracas, ben je daar? Hallo?
Hallo. Bulten heeft het.
- Oké, dus ik krijg mijn geld? - Hij is onderweg. Maak je niet druk.
Als mijn koerier morgenvroeg de koffer niet heeft, ben je dood.
Ik zei dat je moest zeggen dat we het geld hadden!
Is dat zo moeilijk? Het is ongehoord.
Jij gaat naar Malmkåping die sukkel ophalen. Het is menens.
- Koffie? - Ja.
- Aspirine. - Ja.
- Heb je goed geslapen? - Ja.
- Heeft ie veel herrie gemaakt vanmorgen? - Nee, geen kik.
Min 20 .. Shit!
- Verdomme. Wat heb ik gedaan? - Wat?
Shit. Hoe kon ik vergeten het koelaggregaat uit te zetten.?
Ja. Jij. Het...
Het komt wel goed.
Ongedaan maken kun je het toch niet, tenzij je een tijdmachine hebt.
Oh, spijt heeft nooit iets ongedaan gemaakt.
Ik ben geopereerd, Ik heb er nooit spijt van gehad.
Integendeel. Het was een toevalstreffer.
Was ik niet zo stijf geweest in het kruis-
- Had ik niet gepauzeerd in een kanon gieterij.
En had ik daar nooit gewerkt.
- Deze kanonnen... - We gieten de lopen. We zoeken nog mensen.
Je krijgt een week om mee te lopen. Esteban. Hou je mond en werk.
Si, si, si. We moeten samenwerken voor een betere wereld.
Spanjaard Esteban was dun als een lat.
- Hij praatte aan één stuk door. - Doe mee in de oorlog tegen Franco.
Allan, wat vind jij? Wat wil jij? Je moet kiezen.
- Je moet het me zeggen. - Ik hou ervan als het knalt.
We moeten iets doen.
Sinds het begin van de burgeroorlog in Spanje-
- wilde hij ene Franco vermorzelen.
Waarom niet? In de oorlog mag je allerhande dingen opblazen.
Viva la revolucion. Viva Durutti.
Waar gaan jullie heen? Kom met mij mee.
Durutti zegt...
- Hitler is een goeie vent. - Ik wil slapen.
We moeten niet slapen.
We moeten Franco bestrijden. Ik sterf nog liever hier, dan op te geven.
Viva la revolucion!
Ik hijs de vlag voor de republiek en open je hart voor de revolutie.
Toen we aankwamen, nog voor we de eerste kogel hadden afgevuurd...
Dood aan de fascisten! Dood aan Franco!
... en Esteban opstond en schreeuwde voor het laatst,
toen herinnerde ik me mijn moeders wijze woorden.
Die jongen zou nooit bruggen opblazen.
Maar daarom bleven er meer voor mij over.
En tres en dos en uno. En nu grote knal.
Buk!
Vele jaren deed ik niets anders-
- dan eten, slapen en knallen.
Het was een geweldige tijd.
Het was teveel van het goede, want opeens had ik er geen zin meer in.
Ik dacht:
Ik krijg er de schijt van. Ik moet iets nieuws verzinnen.
Als je door heel Spanje hebt lopen knallen-
- heb je niks tegen een lift.
Stop.
Wat doet hij midden op de weg?
Stop!
Het bleek Generaal Franco te zijn, in die auto.
Mijn gezwaai werd kennelijk gewaardeerd, met dansen, paella...
en een waar Rioja zuipfestijn.
Het was een perfecte afsluiting van mijn tijd in Spanje.
Mijn vriend Allan, je hebt mijn leven gered.
Ik geef je mijn lievelings revolver.
Dat blinkt van nieuwigheid.
- Pak aan. - Dank je.
Ik vraag me af of het werkt.
Laten we dansen.
Geen paniek! Dit is mijn vriend Allan.
Wat zul je het meeste van ons geweldige land missen?
Wijn en mijn vriend Esteban, die dood is.
Leve Esteban!
- Wat piept daar? - Dat zal wel een telefoon zijn.
Daar.
Laat eens zien. We krijgen een hoop sms'jes.
- Nu? - Daarbinnen is slecht bereik.
Van Gäddan, van Hinken, Hinken, Hinken.
- Hinken, Mama, Hinken, Gäddan. - Hij is populair.
Nou... Hinken schrijft: "Bel of sterf."
Verdomme.
- Hallo? - Ik ben op het station.
Het is helemaal verlaten. Op de nicht achter het loket na.
- Wat moet ik doen? - Heb je hem gevraagd?
- Wat? - Of hij iets gezien heeft.
Oké, ik zal 'm vragen.
Ronny Hult en zijn vrouw zijn hier. Volgende keer haal je zelf je gasten op.
Sorry. Ik wist niet dat ze er waren.
- Hallo. - Ga zitten.
Vertel. Wat is er gisteren gebeurd?
Ik werk op het station, en ik zat er al een aantal uur...
Vertel nou wat er gebeurde.
- Dat doe ik. - Maar niet zo goed.
Er was een vent en die besprong me. Hij was erg gewelddadig.
Nu vergeet je over die ouwe te vertellen.
Nou... Er was een oude man. Ik heb die man een kaartje verkocht.
Het was een 100 jaar oude man. Hij kocht bij Ronny een kaartje.
Toen mishandelde de biker Ronny en dwong hem naar Byringe te rijden.
Hallo?
Is iemand thuis?
Weet je hoe laat het is?
Ja.
- Het is bijna elf uur. - Dat is goed.
Dus bijna tijd voor een lunchpauze.
Hoi, hoi.
- Hallo. - Tot ziens.
- Dat had pijn kunnen doen. - Dood zijn heeft zo zijn voordelen.
Zo.
- Moeten we alles eruit halen? - We kiepen het er uit.
- Wat nu? - Hij moet daar in.
Duivel.
Dat was dat.
Djibouti. Ja, ja. Hij gaat wat van de wereld zien.
Het voordeel van een vest is dat de maat er niet zo toe doet.
Oké. We gaan verder.
Dat was een zielige worp.
- Wat? - Julius, help me die koffer sjouwen.
- We zijn met z'n tweeën. - Nou en of.
Inderdaad. Pak jij deze. Bedankt.
Hallo daar!
Hallo? Wilt u even wachten? Ik ben van de politie.
Ik ben op zoek naar een 100-jarige die weggelopen is uit het verpleeghuis.
- Hebt u een oude man gezien? - Ik zag een oude man op een handkar.
Hij reed voorbij met Jonsson.
- Was dat Julius Jonsson? - Jazeker.
En iemand met een biker-vest. Hij had een zonnebril op.
Die jeugd van tegenwoordig. Hij groette niet eens.
- Waar hebt u ze gezien? - Aan de zijlijn bij Åkers kannongieterij.
-Wanneer hebt u ze gezien? - Ongeveer een half uur geleden.
- Weet u het zeker? - Nee.
Oké.
Dag.
Jij daar...
Hallo. Heb je plaats voor twee lifters?
Hallo.
- Nou, kom maar. - Super.
- Het is nogal vol achterin. - Ik zet de koffer wel hier voorin.
- Waar wit u heen? - Is dit uw kiosk?
Nee. Het is een bijbaantje. Ik studeer.
Studeer je? Niet op school zeker?
Nee, ik heb van alles geprobeerd. Ik heb verschillende dingen bekeken.
Ik denk, het is een moeilijke vraag-
- met carriëremogelijkheden ... en dat soort dingen..
- Hoe dan? - Nee, maar...
Er zijn zo veel verschillende... Dus...
- Ik kan me voorstellen dat... - Wat?
Ik denk dat de keuze moeilijk is.
Het is ook geweldig, alle mogelijkheden open te houden
Nou, laat maar.
- Spring erin. - Dank je.
Waar naartoe?
Tja... Waar moet u naar toe?
- Inkopen, bij de groothandel. - Groothandel? Dat klinkt goed.
- Goed? Hij ligt midden in de wildernis. - Wildernis is zwaar overschat.
Ja, dat zou kunnen.
Waarom spreekt u de reclame niet in? Dat zou perfect zijn.
Skandia is 150 jaar en die ouwe is 100 jaar.
Dat zou geweldig zijn. Als politieagent kun je er iets leuks van maken.
- Nee, dat kan niet. - Ze zijn beiden oud.
- Ik ben van de politie, verdomme. - Het zou echt geweldig zijn.
Nee, heb ik gezegd.
Ik word betaald door de staat. Ik kan verdomme geen reclame maken op deze zender.
Dit was de 70s groep The Police met "Message in a Bottle".
- Nu heb ik agent Aronsson in de studio. - Rechercheur.
Welkom. U hebt ook een "message" voor ons, maar niet in een fles.
Brand maar los.
Het gaat over een man genaamd Allan Karlsson
- Die op zijn 100ste verjaardag verdween uit het verzorgingshuis uit Malmkåping.
100 jaar. Allejezus. Speelt hij verstoppertje?
Nee. We denken dat hij ontvoerd is door een motorbende bij het station.
Is hij ontvoerd?
Dat klinkt als een vrijgezellenfeest. Gaat hij met Anna Nicole Smith trouwen?
We kunnen alle tips van de luisteraars gebruiken.
- Hallo? - Ik zit in de auto.
Een agent op de radio heeft het over een 100-jarige-
- die ontvoerd is door een motorbende.
- Wat klets je nou? Ontvoerd? - Ze zeiden het op de radio.
- Dat moet die verdomde Bulten zijn. - Nu ga je eraan, Bulten.
Geweldig.
- Wil je wat? - Nee, ik hoef niks.
100-jarige ontvoerd door motorbende uit zorgcentrum
Tanken. Hendel.
Je moet aan de hendel trekken-
- anders krjig je geen benzine... Trek aan die hendel aan de pomp.
- Nee... - Trek aan de hendel aan de pomp.
Heb je nog nooit getankt? Je moet aan die hendel trekken.
- Heeft hij jou ontvoerd? - Wat? Wie?
- Julius. - Nee, nee. Trek aan die hendel.
Er staat dat je ontvoerd bent door een motorbende.
Julius heeft een biker-vest.
Dat is niet van hem. Dat heeft hij van die kleine kale jongen gepakt.
- Een klein kind? - Die heeft 'm niet meer nodig. Hij is dood.
- Ik sloeg hem met een croquet hamer. - Heb jij 'm vermoord?
Nee, hij is dood gevroren. Die kleine kale jongen.
Hij kwam binnen met een bezweet gezicht.
Ik neem aan dat hij diarree had. Hij moest nodig.
Hij duwde mij de koffer in de hand. Daar zat 50 miljoen in.
Gaan! Gassen!
- Hij weet niet hoe hij moet tanken. - Laat gaan. Ga!
Benny, plankgas! Goed zo.
- De reuzin aan de kassa heeft me gezien. - Zag wat?
Dit kleine zakje rolde zo in mijn zak. Wil je proeven?
Jazeker. Dus dat heb je daarbinnen gestolen?
- Godverdomme! - Wat is er?
- Wat heb je uitgevreten? - Het spijt me.
Het is duidelijk, omdat u in een kiosk werkt, trekt u het zich aan...
- Dat zal me een worst wezen... - Ik geef niks om die snoep!
Wat heb je in gods naam gedaan?
Ik zal nooit meer een oproep op de radio doen. Dat liep helemaal fout af.
Nee, het was niet zo goed.
Ze belden van Åkers gieterij. De hond heeft een lijk geroken op de trolley.
- Een lijk? - Ja.
Benny, wat bedoel je? Ga je niet met ons naar de groothandel?
Of probeer je het maandag nog eens?
- Wat gaan jullie met het geld doen? - We moeten het maar verdelen.
Laten we het daar later over hebben, we moeten weg hier.
Kun je niet opschieten?
Maar van wie is dat geld?
Het is niet ons geld. Het moet van iemand anders zijn.
Wat van wie? Wie is wie eigenlijk?
Alles gaat van de hand uiteindelijk.
Het pistool van Franco-
- ruilde ik voor een werkvergunning in Amerika.
Hee, Allan.
- Je weet dat ze mensen zoeken? - Wie?
- Voor het Manhattan Project. - Manhattan Project?
Manhattan Project, Allan. We moeten een sollicitatiegesprek regelen.
- Ligt mijn hamer daar? - Dat klinkt niet verkeerd.
- Jij en ik kunnen iets bereiken. - Het is een goed project.
Het wordt tijd dat iemand daar iets aan doet. Het is bitter.
Bitter? Waar heb jij het over?
Manhattan drinken. Hier.
- In gods naam? - Om te drinken. Manhattan.
- Wat bedoel je nou, man? - Alsof je de reet van een hond likt.
Bitter.
- Het is een bom. 's Werelds grootste. - Is het een bom project?
Opeens was mijn verlangen om te knallen weer terug.
Ik moet toegeven. Dat voelde goed.
Dat werkt niet. Dat hebben we verleden week al geprobeerd.
- Misschien helpt wat koffie. - Bedankt.
Dus weer geen bom vandaag?
Mr. Oppenheimer, ik ben teleurgesteld. Er gebeurt niets, geen explosies.
- Jij heet Allan, toch? - Ja.
We proberen enorm ingewikkelde problemen op te lossen.
Nee, nee, je moet testen blijven.
Zoals moeder altijd zei, "Niet te lang denken. Gewoon doen."
Om deze bom te laten ontploffen, hebben we nog een klein groot probleem.
- Wat is het probleem dan? - Allan... Je krijgt een minuut.
We moeten twee keer zo veel plutonium gebruiken als nu.
Waar wacht je dan nog op?
Je kunt het niet zo maar verdubbelen. Het is instabiel en valt uit elkaar.
Ja, daar praten jullie al weken over. Luister. Ik geef je een minuut.
Ik heb er al een beetje over nagedacht. Je stopt een helft hier en een helft daar -
- en voegt het samen, net voor de explosie.
Dat is nou net het probleem. Hoe doe je dat in een gesloten bom in de lucht?
Verdorie...Heb je misschien dynamiet?
Zo moeilijk was het niet om de bom aan de gang te krijgen.
De mensen waren dol enthousiast. Vooral Harry.
Vice-president Harry S. Truman.
Daar moet flink op gedronken worden.
- Ik heb in mijn broek gepist. - Je hebt de wereld een dienst bewezen.
Luister je? Wat jij gedaan hebt... Je hebt de wereld veranderd.
Je hebt de wereld verbeterd.
Ik zeg het je... Jouw uitvinding voorkomt oorlogen.
Dankzij jou, mijn vriend.
Amerika en de wereld hoeven nooit meer te vechten, de mensen kennen de kracht...
Heren, ik moet even storen.
- Mr. Truman. - Wat is er?
Een telefoongesprek. Het is belangrijk.
Deze moet ik even opnemen. Ga nooit de politiek in.
Hallo.
Een dronken Amerikaan kan iemand de oren van de kop kletsen.
Er moet heel wat gebeuren om ze stil te krijgen, zoals de dood van de president.
De heer zij geprezen. Ik kom er aan.
En dat was precies wat Roosevelt deed die dag.
Nu... hier.
Harry. Je vergeet je...
Het is een aansteker voor vice-presidenten. Hou 'm maar.
Harry was niet zo pietluttig over wat van wie was.
Meneer Karlsson, welkom terug in Zweden.
Premier Erlander geeft een welkomstdiner.
Toen ik geland was-
- werd ik ontvoerd voor een diner in het Grand.
Dat kwam goed uit, na dat varkensvoer in het vliegtuig.
- Ik heb honger. - Stap snel in.
De soldaat zei: "Buk je dames en heren, want hij is geladen."
Ik hoorde van Harry S. Truman dat Allan veel heeft betekend voor Amerika.
- Naja, we hebben veel lol gehad. - Vertel. Ik ben nieuwsgierig.
We dronken sloten tequila.
Ik heb het over wat daar voor gebeurde.
Nee, we dronken alleen tequila. Harry dronk liever bourbon.
- Ik bedoel je werk. - Ja, ik werkte in Manhattan.
Daar moet je geen tequila drinken.
Sorry, ik moet gaan. De overheid roept me. Mijn vrouw dus.
Nu is het genoeg. Ik moet gaan. Praat maar verder met ingenieur Eklund.
Dag.
- De premier heeft me gevraagd... - Komt hij nog terug?
- Nee. - Dan pak ik zijn vlees.
Het is zonde om weg te gooien.
De premier vroeg me... om te onderzoeken-
- er is misschien een plek voor je bij AB Atomic Energy.
- Wat leuk. - Laten we beginnen met je studies.
Dat was niet de moeite waard. Drie jaar.
- Slechts drie jaar academische studie? - Ja, ik ben op mijn negende gestopt.
- Je negende? - Ja precies. Of mijn tiende.
Nee, ik zou dat jaar tien worden. Ik was dus negen toen ik van school ging.
We hebben hier nog een kleintje dat naar beneden wil. Hier pak aan.
Die Eklund verdween sneller dan diarree.
Hij was niet de enige in de Grand, op jacht.
Goedenavond, meneer Karlsson. Ik ben Julij Popov.
Ik ben natuurkundige. We zijn collega's.
Laten we wandelen.
- Samen, een frisse neus halen. - Verdomme wat, een wandeling?
- Popov! - Ik kom eraan.
Wat veel lekkers. Grånstedts...
- Ik neem een afzakkertje. Jij betaalt. - Oké.
- Geef haar een vijftige. - Ja, dat is goed.
Die is sterk.
Nu bijt hij. Ik voel me verdomd goed.
Wij willen graag gebruik maken van jouw ervaring en kennis.
- Dat meen je niet? - Dat kan je heel wat opleveren.
- Waarom? - Kameraad Stalin is een aardige man.
Ik houd er gewoon van om dingen op te blazen.
- Daar houd ik ook van. - Jij ook?
Ja.
Geef me dynamiet en ik blaas wat dan ook op. Allemachtig.
Goeie genade.
Wat is dit, in gods naam?
De benzine is bijna op.
- Rij daar naar toe. - Ja, doe dat.
Sjåtorp? Dat klinkt stoer.
- Hallo. - Hoi, hoi.
We vroegen ons af af we een kamer konden huren voor een nacht.
Dit is verdomme geen hotel. Ik woon hier.
Maar we betalen wel. We hebben geld. Dat is geen probleem.
Wat is er aan de hand? Zijn jullie op de vlucht?
Ik snap dat het vreemd overkomt.
- Zo, daar komt de oude man. - We zijn een beetje verdwaald.
- En we hopen dat het mogelijk is. - Hoi.
- Hallo. Gunilla. - Mooi.
We zullen zien.
Ik kan jullie wel kwijt, als je niet in mijn ondergoed pist. Anders in de schuur.
- Wat is dat? - Sonja.
Wat is dit nu?
Hallo daar.
Het is al goed.
Kom maar, Sonya.
Is ze veertig jaar oud?
Sonja? Ik zou het niet weten.
- Waarom denk je dat? - Ik ben bijna zoåloog.
Hoezo bijna?
Als je bijna klaar bent met de opleiding...
- Waar heb je haar vandaan? - Van een circus.
- Oh. Kan ze verschillende kunstjes? - Dat weet ik niet.
- Circus is wreed. - Absoluut.
- Ik haat ook circussen. - Dat was het enige goeie aan mijn ex.
Hij zag dat ik het verschrikkelijk voor haar vond en handelde daar naar.
Heeft hij haar meegenomen?
- Meegenomen? Een olifant heeft een eigen wil. - Ja.
Allan.
Niet te heet.
- Stop! - Het is niet warm genoeg.
Het moet gegrild smaken.
- Wat is dat? - Franse aardappelsalade.
Dat zie ik, maar dat groene spul. Het ziet er heerlijk uit.
Dat, guacamole.
- Ben je ook bijna kok? - Nee, bijna diëtist.
Je houdt me voor de gek.
Nee, ik ben helaas veel bijna. Bijna dierenarts.
Bijna econoom, bijna drogist, bijna gedragswetenschapper.
Dus je bent bijna zeker vrijgezel. Je hebt vast geen tijd gehad voor vrouwen.
Nee. Uh ja...
Ik ben vrijgezel. Ik ben vrij.
- Of misschien was het een grapje? - Nee, je houdt met toch niet voor de gek he?
Nee.
Ik heb in de afgelopen 18 jaar 920 studiepunten gehaald.
Ik kon mijn nieuwsgierigheid maar niet bedwingen.
Houd je zelf niet voor de gek. Dat helpt je niet vooruit.
- Van niets komt niets. - Dat is één manier om het te bekijken.
Wel verdomme? Wat doe jij nu hier?
- Wat? - Wat doe je hier?
- Ik kom nog wat dingen ophalen. - Je hebt hier niets meer.
Heb ik wel. Ik kom mijn schalen helen.
- Welke schalen? - Met die blauwe bloemen.
Die heb je me voor mijn verjaardag gegeven.
Ik wil mijn kommen.
Fuck, Ricky. Scheer je weg. Je hebt hier niks te zoeken.
- Heb je lekker geneukt? - Ja, hij is heerlijk.
Hij is de beste. Verdomd lekker.
- Vingervlug. Mijn "Liefde" kun je zeggen. - Ricky. Hoi.
- Gefeliciteerd. - Bedankt.
Het beste.
Nee, je moet draaien.
Hoe.
Ja. Nee... Bijna.
- Ga nu... Goed zo. - Daar achteruit in.
- Het gaat wel. - Een beetje verder naar achteren...
- Ho. - Goed.
Wauw, dat was niet goed voor z'n koppelingsplaten.
Gunilla! Gunilla!
Wat heb ik toch? Ik trek alleen maar idioten aan.
Misschien weet jij het. Je bent tenslotte bijna psycholoog.
Nee, niet precies. Zo veel weet ik daar niet van.
Ik heb de basiscursus gehad. Daarvoor moet je neuropsychologie hebben.
Maar het is moeilijk te zeggen wat jouw probleem is.
Maar je kunt je gedrag veranderen.
Godsamme Benny, je kunt niet kiezen op wie je verliefd wordt.
Nee, helaas.
Gunilla! Wij waren een stel. Jij en ik.
- Hallo? - Broer.
- Ricky? - Ze heeft me verlaten.
- Ze heeft iemand anders. - Ricky, stomme klootzak.
Ja, dat is klote. Gunilla.
Blijf van de pillen en de drank af. We kijken morgen wel.
Het is voorbij.
Ze neukt die verrekte 100-jarige.
Wat zeg je daar? 100-jarige?
- Heb je die 100-jarige gezien? - Die ouwe knar van de TV.
Ricky...
Eergisteren zat ik nog moederziel alleen in mijn keukentje.
Toen kwam hij eraan, en nu zit ik hier.
Dat is toch geweldig.
Ja, van het een komt het ander.
Maar of het andere altijd beter is, kun je nooit weten.
Maar ik weet wat een duikboot en wodka je brengen-
- dat je maag van streek raakt. En niet zo min ook.
- Godver. - Sorry. Wat zei je?
Eerst, wilden we de hulp van Albert Einstein.
- Gaat het? - Ja.
We hadden meneer. Einstein gevonden. KGB heeft 'm opgepakt in Genëve.
Is dit mijn vrijgezellenfeest? Wat spannend.
Wacht. Ik kan helemaal niet trouwen. Ik heb niet eens een vriendin.
We kwamen er achter dat het Herbert was. De achterlijke half-broer van Albert.
Herbert Einstein leek alleen maar qua uiterlijk op zijn broer.
Kameraad Stalin was nogal teleurgesteld.
Dat geloof ik.
- Nu is onze hoop op jou gevestigd, Allan. - Is de fabriek in Siberia nog niet klaar?
Wie is daar verantwoordelijk voor? Ik vraag het jou!
Gladiolen! idioten!
Marmer is niet zo handig, als je hoofdpijn hebt. Hij schreeuwt zo.
Wie is er verantwoordelijk?
Kameraad Stalin wil dat je hem alles vertelt over de atoombom.
Wat je zegt? Ja, waarom niet?
Maar misschien moeten we beginnen met een kleintje?
Wat zegt hij? Kalasjnikov?
- Eén glaasje en dan vertel je alles. - Dat is een goed begin. Mooi.
Dans!
Dansen!
Hou op, je bent vervelend. Je klinkt als Franco.
- Franco. Fascist? - Dat gezeur de hele tijd. Is vermoeiend.
- Ken jij Franco? - Ja ja. Ik... Ik heb zijn leven gered.
Heb jij-
- die kleine Spaanse rat zijn leven gered?
Nee, nee, uw dans... die was prachtig. Zeer mannelijk.
Franco danste meer zo... Als een vrouw.
- Zeg dat laatste nog eens. - Juist. Luister.
Ik vind dat, mannen niet moeten dansen.
Alleen vrouwen
Men kan het niet overal over eens zijn.
Maar dat Goelag-kampen zwaar zijn, kan ik onderstrepen.
Maar ik heb nieuwe mensen ontmoet.
Sommigen heel oppervlakkig. Gek genoeg, liep ik Herbert tegen het lijf.
Herbert Einstein.. Zoals gezegd. Van het een komt het ander.
- Idioot. Leg die steen terug. - Ja, ja.
Idioot.
Hallo.
En het eten daar, beter gezegd het dieet... Dat was vreselijk.
Ik heb geen wodka gehad. Geen druppel.
Ik besloot te ontsnappen. Dat was een goed plan.
Herbert kon vrij rond lopen. Zonder afgeschoten te worden-
- de bewakers waren er aan gewend, dat hij steeds verdwaalde.
Je doet alsof je naar de eetzaal gaat, maar gaat naar de wasserij.
- Daar steel je twee uniformen. - Naar de eetzaal?
Nee, nee. Je doet alsof je naar de eetzaal gaat.
Maar je gaat naar de wasserij. De bewakers denken dat je in de eetzaal bent.
- Dus ik ga naar de eetzaal? - Je gaat naar de wasserij.
De wasserij? Wat moet ik daar?
Het eten is in de eetzaal.
Dit is niet tegeloven. Je gaat naar de wasserij per abuis.
Welke buis?
- Eten we voordat we vluchten? - Nee.
- Maar we gaan toch naar de eetzaal. - Herbert, luister toch.
We gaan elke dag naar de eetzaal, maar jij niet.
Jij gaat naar de wasserij en steelt twee uniformen.
- Oh, ik snap het. Dat is het plan. - Juist.
Allan, we zijn in de eetzaal. We hebben het gered. We zijn er, Allan.
Na een jaar gaf ik het op. Mijn plan was te ingewikkeld voor Herbert.
Herbert, laat maar zitten.
Verdomme. Wat heb ik daar mee gedaan?
Herbert, hou op. Hoor je me? Probeer wat te slapen.
Ik kan de pin niet vinden.
- De pin voor deze. - Dat is een handgranaat.
- Wanneer heb je die gevonden? - Een jaar geleden of zo.
- Kom maar. Waar heb je die gevonden? - In de wasserij.
- Was je in de wasserij? - Daar liep ik per ongeluk naar binnen.
Je moet hem weggooien, snap je.
- Wie is daar? - Stop!
Sorry. We hebben een probleem. We hebben een granaat zonder pin.
- Gooi. - Granaat!
Granaat!
Nu is ie weg.
Nu weet ik dat op hol geslagen granaten zich gedragen als kattenpikken in maart.
Het gevaar kwam van links en rechts.
- We kunnen beter gaan nu. - Naar de wasserij?
Kijk. We nemen deze.
Hier.
Het vuur springt over op de legerbasis.
Stalin vatte het nieuws van het kamp-
- en de verbrande Goelag-vloot, niet goed op. Hij sloeg de pin erin.
Zet 'm in de badkuip, spoel 'm af en krijg 'm aan de praat.
In de badkamer met dat zwijn en afspoelen.
Raap je bij elkaar, verdomme!
Wat is het adres. Waar woont ze?
- Waar is die teef? - Sjåtorp.
Want het is zo lekker aan het meer!
- Gäddan, heb je dat gehoord? - Gas op de plank, Hinken! Laat gaan.
De versterker doet het niet meer en er zit nog garantie op.
Ja, ik zal er naar kijken. Bedankt.
Die lijkhonden. Hoe weten die waar een lijk ligt?
- Hoe bedoel je? Het zijn lijkhonden. - Ja, maar...
Ik weet het niet, maar die Allan is 100.
- Ja, en? - Oude mensen ruiken anders.
Een zoete geur. Een beetje alsof...
Ja, een soort lijkengeur.
- Hou op. - Ja.
Kijk eens naar Per Gunnar "Gäddan" Gärdin en Hans "Hinken" Claesson.
- Ik ben druk met die 100-jarige. - Het is dezelfde motorbende, "Never Again".
- Heb je het onderzoek niet gelezen? - Jawel.
Bleef er iets in je keel steken?
Hoe.
Heer neem nog wat groente.
Ik vond dit mobieltje op de keukenvloer. Is het van jou?
- Nee, het is niet van mij. - Het is niet van Gunilla.
- Hij is uit. - Zet 'm aan en kijk wie er gebeld heeft.
Dan weet je van wie hij is.
Ja, maar moet je het weten?
- Alsjeblieft. - Dankjewel.
Ene "Åleg" heeft gebeld. "Åleg" nog een keer.
Hij heet Oleg. Het is Russisch. Het is de kleine Popov.
- Is het jouw telefoon, Allan? - Ja.
- Ik heb die oude klootzak gevonden.
- Schitterend. Heb je de koffer? - Nee, er zijn veel mensen hier.
- Zorg nu maar dat je die koffer vindt! - Ja, oké...
- Wat bedoel je, "0ké"? Is er een probleem? - Nee, maar die ouwe.
- Wat moet ik met hem doen? - Doe wat je altijd doet: bedreigen.
Even opletten!
Wie zich verroert, schiet ik zijn kop eraf. Kom op met die koffer!
Hij staat in de keuken.
- Jij nicht, ga die koffer halen! - Bedoel je mij?
Ik zei toch nicht. Schiet op. Ik knal die ouwe af.
En jij, rustig aan daar..
Hier daarmee.
Stop, staan blijven.
Ga bij de koffer vandaan. Verder.
- Hallo? - We hebben niet alle tijd.
- Heb je de koffer? - Ik heb 'm in mijn handen.
- Geweldig. Heb je de poen? - Ik kijk het nu na.
Jullie houden je rustig. Heel rustig. Jij nicht. Hou je gemak.
Kalm aan.
- Het is een flut koffer, van plastic. - Kop dicht, ouwe knakker.
- Shit! Jackpot! - Goed zo.
- Haast je met die koffer hier naar toe. - Opzouten, klootzak.
- Stop, bitch! Ik schiet! - Ik mag schieten. Ik woon namelijk hier.
- Hinken, wat gebeurt er? - Maak dat je wegkomt, of ik schiet.
Hinken?
Verdomme. Nee...
Caracas, verdomme! Je moet gaan.
Wat schreeuw je.
- Waar kom jij in gods naam vandaan? - Meloenen kopen, die waren op.
Hinken is beschoten door die 100-jarige, en jij gaat winkelen.
- Neem je me in de zeik? - Zie ik daar naar uit?
De halve bende en 50 miljoen is naar de kloten en jij koopt fruit.
- Watermeloen is een groente. - Dat interesseert me geen reet.
Daar gaat het nu niet om. Spreek me niet tegen. Begrepen?
Het zal niet meer gebeuren.
Wat doe je? Stop. Waar denk je heen te gaan? Jij gaat nergens heen.
Blijf staan, verdomme!
Shit.
Ik knip... Zo dan.
- Heb je alle kogels er uit? - Sorry, ik had iets moeten doen.
Je had me van dat geld moeten vertellen.
- Nu ben ik ook erbij betrokken. - Het is nog niet mijn geld.
- Ik weet niet of ik mee deel. - Jazeker deel je mee.
- Doet hij mee? - Jij krijgt ook wel een cent, Gunilla.
Een cent? Ik zit er net zo diep in als jullie. Doe mij maar een kwart, dankje.
- De zon schijnt, ga je mee zwemmen? - Nee.
- Julius, spring je mee erin? - Verdomme, nee.
- Misschien wil Sonja een bad? - Nee.
- Wat moeten we met hem doen? - Misschien de auto in de fik steken.
- Liggen laten. - Iemand moet iets doen.
Dat zal ik wel weer zijn. Ik ben de enige die verantwoordelijkheid neemt.
Verantwoordelijkheid? Dus jouw verantwoordelijkheids- gevoel zegt dat we veilig zijn hier?
- Jij stond met je geweer te zwaaien. - Hij wilde onze koppen er af schieten.
- Moeten we niet maken dat we weg komen? - Ik ga zwemmen. Bel me maar.
- Waar laten we hem? - Dat weet ik nog niet.
Rondrijden met een lijk. Ik weet niet eens wie het is.
Nee, je weet het nooit.
Mensen kunnen het ene lijken, en het andere zijn.
In Parijs in de lente van '68, ging ik naar een feest-
- met Herbert en zijn vrouw.
Het was bij de Franse minister van buitenlandse zaken
- Uwe Majesteit, welkom. - Dit is mijn man, Herbert.
- En zijn vriend vriend Allan Karlsson. - Welkom.
Nee, Jean-Claude, niet nu.
Jij bent het. Verstop je je?
- Wat doe jij hier? - Kennen wij elkaar?
- Kennen jullie elkaar? - Hij verwart me met iemand anders.
- Jean-Claude Pistou, mijn tolk. - Nee, het is Vladimir Karpov.
Pas op. Hij is een feestbeest. Wij hadden een groot feest bij Stalin.
We hebben daar veel wodka gedronken.
- Wie bent u? - U weet wie ik ben.
Vladimir had verkleedpartijtje gespeeld-
- voor meerde jaren met deze minister.
Zo ook de Franse geheime dienst.
Geef ons een naam!
En Ryan Hutton van het Franse CIA-kantoor.
Die was een beetje nieuwsgierig.
Maar kent u meneer Vladimir van?
- Via meneer Popov. - Julij Popov, de natuurkundige?
We hadden een feestje met Stalin en Kirov en die KGB gast Alexander.
Ze dansten de kozakkendans
Ik vind dat mannen eigenlijk niet moeten dansen.
Misschien als ik heel dronken was, zou ik de snoa dansen.
Of de polka. Polka is goed.
Zeker de snoa. De snoa is een goede dans. Hij is vrij snel.
Ik vat 'm, Allan. Dus je kent veel mensen.
- Ja. - Wil je ons helpen?
Zeker. Bent u in gevaar?
Bedankt.
- Ik zoek Popov. - Hij is daarachter.
Stevige greep.
Je hebt 'm in de houdgreep.
Wat doe jij hier?
Het is zo lang geleden. Mag ik?
Amerikaanse cowboylaarzen.
- Dit is mijn zoon, Oleg. - Junior.
- Zijn het echte Amerikaanse laarzen? - Ja, die zijn fijn.
- Mag ik ze niet? - Oleg, hou op.
- Dan kan hij die van mij hebben. - Neem deze. Dat is ook Amerikaans.
Nee. Oleg?
- Wat doe je nu? - Dank u.
Het is goed... Veel plezier ermee.
Wat doe je in Moskou?
De CIA heeft een probleem en vroeg mijn hulp.
Dus ik dacht dat jij me kon helpen... Wat is dit nu weer?
- Was je handen. - Heb ik gedaan.
Dan was ze opnieuw.
Mijn vriend, ik zou graag helpen, maar ik kan niet. Ik heb nu een gezin.
Waarom niet?
Als ik geheime informatie steel, vermoorden ze mij en mijn gezin.
Praat met ze in het Kremlin.
De KGB moet toch iets hebben liggen waar ze van af willen.
Sorry.
Ryan Hutton? Heb je een ontmoeting met de CIA in Parijs?
Kun je niet iets interessants van hen verzamelen?
Waarschijnlijk.
Hutton was blij met de troep van de Russen.
- Hoeveel kost dat? - Geen geld, alleen...
Geef hem wat van jullie informatie.
Contra spionage. Briljant, Allan.
Opeens was ik dubbelspion.
Of een gewone spion. Er zat nooit iets vertrouwelijk in de koffer.
De Russen en de Amerikanen gooiden beiden hun troep er in.
Ze waren in opperbeste stemming.
Zo nu en dan hadden mensen pech.
Zo gaat het in de koude oorlog.
Hallo, koffer...
Dat meen je niet?
Mensen lijken vaak het één, en blijken het ander te zijn.
De nieuwe Amerikaanse president Ronald Reagan leek een echte boef.
Dat was hij ook, dus dat geldt niet voor iedereen.
Dezelfde knop start en stopt de opname. Een wisselschakelaar.
Wisselschakelaar? Praat normaal.
Ik snap ook niks van die technische hoogstandjes.
Waarom kan hij geen gewone bandrecorder gebruiken?
Meneer de President, hebt u even?
- Zonder de muur krijgen de rozen meer zon. - Val me niet steeds lastig met die muur .
De muur blijft staan.. Gesnopen, klootzak?
Je blijft maar zeuren over die muur.
De muur blijft staan.. Gesnopen, klootzak?
Ik wil geen ongedierte in mijn tuin.
In ben de president en ik zeg: Die muur blijft staan.
Deze opname-
- bevestigt wat ik altijd al vermoedde.
Hij is doodsbang dat we misschien de muur afbreken.
Hij weet, dat als we dat doen-
- Russische mensen de wereld overspoelen -
- en hem veroveren, zonder wapens.
Toen mijn oude vriend Popov heen ging, besloot ik te stoppen.
Zijn zoon kwam soms nog op visite.
De muur afbreken met hamer en beitel...
Is een zonde.
- Gezondheid pap. - Op je vader.
Het hele Oostblok is vergeven van de wapens, en zij staan daar te hakken.
Wat is dat? Hallo?
Je moet wel je telefoon opnemen, op je 100ste verjaardag?
- Oleg? - Je hebt die telefoon om te bellen.
- Ja... - Oké. Sorry.
Gefeliciteerd. Wat ben je aan het doen?
- Ik neem net een middag bad. - Een middag bad?
Je bent heerlijk als altijd. Heb je gevierd? Wat doe je vanavond?
We moeten natuurlijk vluchten, voordat ze erachter komen.
- Vluchten? - Ja. Eentje is dood, en we vluchten.
- Opschieten, Benny! We moeten gaan. - We moeten eten en kleren inpakken.
- Heeft Julius gebeld? - Nee.
Uh.
- Heb je al iets ontdekt? - Wat?
- Over de 100-jarige? - Nee.
Het schijnt dat Hinken Claesson een broer hier in de buurt heeft.
Hij heet Ricky. Hij heeft de 100-jarige in Sjåtorp gezien.
- Zoek het uit. - Ja.
Mijn koffer moet morgen hier in Bali zijn.
Ik ga eerst naar Sjåtorp. Ik ben alleen, zonder hulp.
- Ik heb de band doorgesneden. - Zorg dat je Bali onthoudt!
Begrepen? Bali? Anders maak ik voedsel van je.
Ik maak hapjes van je, voor je eigen begrafenis.
Eten. Ik snap het niet? Waarom eten?
- Jij wordt dat verdomde eten! - Ik ben eten...
Jij wordt het eten, als we je vermoord, gekookt en opgediend hebben!
Godallemachtig! Niet jij. Ik reed bijna tegen een bus aan.
- Godver. Kun je niet eens autorijden? - Ik bel je terug.
- Is dat een Rus? Oleg? - Ja, hij is Rus.
- Hij handelt over de hele wereld. - Heb je referenties van hem?
Referenties? Het is de zoon van Popov. Ik ken hem al lang.
Hij kan ons misschien helpen.
Of heb je liever een doctorandus met proefschrift.
"Gejaagd door een verrekte gevaarlijk motorbende", 180 punten.
Zeik, de weg is te smal.
Wat een onzin. Eens even zien.
Fuck you!
Verdorie, die heeft haast.
- Wat doet hij daar? - Rem!
Godallemachtig?
In de draaimolen. Verdorie, die vloog.
- Anders nog iets? - Uh... een jerrycan.
- Met benzine. - Hebt u zelf een jerrycan?
- Nee. - Oke.
- En een aansteker. - Zo een?
Ja. We gaan een beetje barbecueën.
Vlees. Ik hou van barbecue.
- Het is de tijd van het jaar, niet? - Ja, inderdaad.
Verdomme!
Hel en verdoemenis!
Hij is niet erg spraakzaam. Jammer. Hij leek enthousiast.
Verdomme!
- Leeft ie nog? - Ja, maar zijn hoofd bloedt.
Hallo?
Wat hebben we hier.
- Snel, kom erin. Verdomme. - Wat is mis met die mensen?
Iemands auto stelen op klaarlichte dag. Die moesten ze opsluiten.
Die zal raar opkijken, als hij de kofferbak open maakt.
- Is er geen verband? - Pak een gordijn, of iets.
- Het moet wel schoon zijn. - Wie is dat?
- Hij is gewond. - Maar wie is het?
- Hij ligt daar te bloeden. - Kan iemand zeggen wie hij is?
- Hij wilde op ons schieten. - Ja.
Als hij wakker wordt, kunnen we hem beter zijn koffer teruggeven.
Vijftig miljoen weggegeven? Ben je op je achterhoofd gevallen?
- Het is niet jouw geld. - Hij schoot. Het is het niet waard.
- Allan, ze willen ons geld weggeven. - Het is verdomme niet van ons.
Waar moeten we naar toe? Wil je nu Oleg bellen, Benny?
Ik heb bloed aangetroffen, ik heb een lege huls in mijn hand. Kogelhuls.
Geschoten, ja.
Wat? Ja, stuur de technische recherche maar.
Hij komt bij.
Hier is je kut koffer, dan kun je ons met rust laten.
- Wat? - Je krijgt de koffer die je zocht.
Wij bellen de politie niet. Dan kun je verder en ons met rust laten.
- Mijn koffer? - Je achtervolgde ons en haalde ons in.
Ik denk dat wij drie even moeten praten.
Momentje kampioen.
Het is memoria damnum, geheugenverlies.
- Verdomme. - Daar was er thuis ook veel van.
- En doorligwonden. - Hoe lang duurt dat?
Memoria damnum. Dat varieert van enkele uren tot dagen.
- Voor de rest van zijn als hij pech heeft. - We laten hem en zijn koffer achter.
Ik geef geen 50 miljoen aan iemand die niet eens weet dat hij ze had.
Er zijn grenzen.
- Hallo? - Rot op met je hallo.
- Wat ben je plan, Gäddan? - Weet jij wie ik ben?
Ja, natuurlijk. Weet jij wie ik ben?
- Nee. Wie ben jij? - Zit niet te zieken.
Als je mij probeert te naaien, naai ik jou.
Vooruit, achteruit, zijwaarts en in je reet.
Denk je dat je daar veilig bent? Dat ik niet naar Europa kom of zo?
- Hier is Allan. - Wie?
Je spreekt met Allan Karlsson.
- Allan Karlsson? - Allan Karlsson van Malmkåping.
Jij en je maat gaan er hartstikke aan.
Als je me wil vermoorden moet je opschieten, ik ben 100 jaar oud.
Jij bent een dood stuk vlees. Idioot.
Vlees?
Hij zei dat ik vlees was.
Wie was dat?
Dat zei hij niet, maar wilde links en rechts vermoorden.
Ons vermoorden?
Ik ga 'm vermoorden. Patsy, kom uit het water.
Joe, opstaan!
Ik moet weten wie die Allan Karlsson is. Geef me een laptop.
Ik weet dat verkenners betrouwbaar zijn-
- maar het lijkt me een doodlopend spoor.
Het is een idiote top. Een ouwe man en een olifant in een bos.
Nu gooien we die vent en zijn koffer eruit. Pak de spullen in!
- Ik wil weg hier! - Relax, Gunilla.
Eerst moesten we andermans geld eerlijk delen.
En nu is er geen overleg meer?
Wat wil je nou? Wil je hier sterven? Want dat gaat er gebeuren.
Nee, ik wil leven.
Wat een stomme vraag, om hem te stellen.
- Hallo? - Hallo, Allan. Ik ben het, Oleg.
- Oleg. - Luister. We gaan zo landen.
Waar gaan we heen? We moeten een vergunning hebben.
Moment, Oleg.
Gäddan, waar gaan we heen? We kunnen gaan waar we willen.
Ik weet het niet.
Wat schiet je eerste te binnen?
- Bali... Is dat een plaats? - Dat is een eiland. Verdomme.
Hallo. Bali.
Achter de slakkenhaag? Wat?
Sorry, dat klinkt een beetje vreemd.
Ik zeg gewoon wat ik denk?
Ik neem het. Ik ga er heen.
- Ja, hallo. - Je had gelijk.
Dat rangeerspoor had niks met de 100-jarige van doen.
Andren heeft via een opsporingsbericht Bulten en Hinken gevonden.
- Bulten in Djibouti. - Wat is dat?
- Dat is een klein land in Oost Afrika. - Wat deed hij daar?
Al sla je me dood.
Hebben ze zijn DNA om te bevestigen dat hij het is?
Nog niet. Een zelfmoord terrorist blies het plein aan gort.
En wat is er met Hinken gebeurd?
Hem hebben ze in Riga gevonden. Hij was geplet in een pers.
Volgens jou was hij in Sjåtorp neergeschoten. We hebben bloed gevonden.
- Dat was olifantenbloed. - Olifantenbloed...
Hinken had geen schotwonden, alleen pletverwondingen van de machine.
Volgens de techneuten was er alleen olifantenbloed in Sjåtorp.
En waar is Gäddan gebleven?
Er is geen verband met de 100-jarige. Daar hoef je je niet meer druk om te maken.
- Dus we hebben niets van niemand? - Nee, zeker niks strafbaars.
Dat is ongelooflijk.
De 100-jarige staat voor me. En een olifant.
Verdomd. Vraag of hij een lift naar het bejaardenhuis wil.
Nee hoor. Echt niet.
- Vergeet de hele zaak maar. - Oké, ben 'm al vergeten.
- Welke zaak? - Ik moet je desalniettemin zeggen...
dat je het goed gedaan hebt. Ik zie je maandag weer.
Tot maandag. Dag.
- Auw. Het is erg strak. - Het moet strak zitten.
- Het bloed stroomt niet mee door. - Doe het zelf dan.
Nee, jij moet het doen, ook al bak je er niks van.
100-jarige nog steeds vermist.
- Hallo? - Je leeft dus toch nog?
- Waar hang je uit? - Bali.
Bali? Je neemt me nu echt in de zeik, he.
- Wat? - Wat bedoel je? Hallo?
- Allan Karlsson zit in de auto naast ons. - Wie?
Patsy, kijk links. Dat is Allan Karlsson met mijn koffer.
Wat trekt de mensen naar de zee? Het gevoel van vrijheid, denk ik.
Die iets. Ram ze van de weg.
Wat een knal.
Bali is een mooi eiland.
Hallo? Ben je er nog?
Allemachtig.
Ja...
- Heb je al malaria? - Wat?
- Je bent zo wit als een melkfles. - Nee.
Ik ben een beetje in de war nu. Ik weet het niet.
Wel verdomme. Ze wil jou.
Ik weet het. Dat is het 'm juist.
Het begint serieus te worden. Ik moet mijn gedachten op een rijtje krijgen.
Ik haal nog een rondje.
- Ze is niet zo maar iemand. - Wat bedoel je?
Ik bedoel, wat jij nu hebt.
Is een zeldzame luxe.
Ga naar haar toe, en zeg het haar.
- Dat ze niet zo maar iemand is? - Nee. Je doet weer moeilijk.
Ga maar.
Ik snap wat je bedoelt. Ik heb er zelf ook over nagedacht...
Ja, het is niet zo maar iemand, wat ik al zei.
Je weet het nooit. Morgen is weer een nieuwe dag.
- Wat heb je tegen hem gezegd, Allan? - Waarom schreeuwt ze naar je?
Het zijn er veel, die tegen me geschreeuwd hebben.
Iedereen, van spoorwegmedewerkers tot dictators.
De eerste die tegen me schreeuwde, was mijn moeder.
Ik kan het me niet herinneren, maar ben er vrijwel zeker van.
Ik schreeuwde zelf waarschijnlijk ook.
Dat doen baby's, als ze voor het eerst de wereld zien.